Chcę zobaczyć oczy.
Chcę zajrzeć pod powierzchnię bladej zieleni i zobaczyć, co jest wewnątrz mnie, co jest we mnie, co ukrywam.
Zaczynam podnosić wzrok, ale odwracam się.
Próbuję się zmusić, ale nie mogę.
Każde głębsze uczucie prowadzi do cierpienia.
Upadam.
A jego nie ma przy mnie.
ej, dobra, prolog jest świetny. wiem, że to niedużo, parę słów, ale minimalizm jest najlepszy - intryguje i ciekawi. najbardziej lubię właśnie takie krótkie, ale od razu przyciągające uwagę. no także teraz czekam cierpliwie na rozdział! mam nadzieję, że niedługo się pojawi xx
OdpowiedzUsuńa jak masz ochotę to zapraszam na moje ff http://cause-im-still-breathing.blogspot.com